Küçük Siyah Elbise

Bloguma Dokunma!

2011-03-06T08:00:00.001-08:00

Freddie Mercury Pixel Art

2011-02-27T09:40:00.000-08:00

Evet, onu çok seviyorum. Bu nedenle de ona ithafen bir pixel art çalışması yaptım. Onun muhteşem müziğini siz de seviyorsanız, şuradan bir şarkısını dinleyin: Golden Boy

_________________________________________________________________________

Yes, I love him. This is why I dedicated one of my pixel art to him. If you are interested in his wonderful music, please follow this link: Golden Boy

Born This Way Doesn't Rock At All

2011-02-16T04:11:00.000-08:00

Lady Gaga'nın çok uzun zamandır beklenilen yeni parçası Born This Way'i dinlediniz mi? Bence dinleyin. Dinleyin ama, onun Lady Gaga parçası olduğunu unutarak dinleyin. Çünkü içinde o kaliteli sound dışında Lady Gaga'ya özgü hiçbir şey bulamadım ben.

Bu şarkıyı hem müzikal açıdan, hem de Lady Gaga'nın stili açısından eleştiriyorum. Birincisi, yaptığı şarkı kesinlikle inanılmaz klişe. Sözleri "ben çok orijinal bir insanım, elimde değil, ne yaparsam yapayım ben böyle biriyim" şeklinde sözler olduğu için, ben müziğinde inanılmaz şaşırtıcı ve farklı bir şeyler bekliyordum. Çünkü bundan önceki şarkılarında öyle bir iddiası olmamasına rağmen hep farklı ve yenilikçiydi. Şimdi ise yenilikten eser yok, her yerde duyduğumuz, klasik bir armonisi olan dümdüz bir pop melodisi bu.

İkincisi, belki bazı insanlar "işte bu da Lady Gaga'nın şaşırtma tarzı, hep ondan yenilik beklenildiği için bu sefer klişe bir şey yaptı, ironisi zaten orada!" falan diye onu savunmaya kalkabilir. Hiç girişmeyin, ikna olacağımı sanmıyorum. Evet şarkı güzel bir şarkı, grubumda çalabilirim bile, ama hiç Lady Gaga kokusu yok içinde. Ben o şarkıyı dinlerken, Pink söylüyormuş gibi hayal ediyorum ve bu hiç hoşuma gitmiyor. Love Game, Poker Face, Alejandro veya Bad Romance'teki o aromadan bu şarkıda eser yok.

En büyük hayal kırıklığı da Lady Gaga'nın aylardır bu şarkının sözlerini yayınlayarak reklamını yapmış olmasına rağmen şarkının böyle vasat bir şey çıkmasından doğdu. Ben Lady Gaga'nın üretken ve yenilikçi yönünü seviyorum, pop dinlemememe rağmen onun şarkılarını sevmemin ve dinlememin en büyük sebeplerinden biri bu. Ama o şarkıyı dinlediğimde onu Pink söylüyormuş gibi hissedersem ne anlarım ben Gaga'dan?

Neyse, ben de gagamı böyle işlere bulaştırmış olayım. Bir sonraki sefere eski temposuna geri dönmesini bekliyoruz.

___________________________________________________________

Have you listened to the brand new single of Lady Gaga, Born This Way? I think you should. But you have to forget that the song belongs to Gaga when you're listening to it, since it has nothing to do with her style.

I make my critique on this song from both musical aspect and the aspect of Gaga's style. First of all, the song she made is unbelievably cliche. I expected a surprising and a very original music, since its lyrics were like "I'm beautiful in my way, I'm on the right track baby" which feels like "I'm so original I can't help it". Her songs before this one had very original music even if they didn't have lyrics like that, so I didn't expect this song to be this normal. She used to be innovative and different, bu this song is nothing innovative, not for me.

Second, maybe some people would defend her by saying some things like "See? This is what Gaga is, she created a song which is not so original and she surprised every one!". Sorry, I don't think I'm going to be convinced. Yes, Born This Way is a beautiful song and I liked it, but it has no scent of Lady Gaga in it. When I'm listening to it, I fell like Pink is singing the song and I don't like this feeling. There is no trace of the fragrance that was very clear in her songs like Love Game, Poker Face, Alejandro or Bad Romance.

The biggest dissappoinment is that Lady Gaga advertised this song for months by writing the lyrics everywhere (like Twitter or Facebook) as if it was going to be a shockingly original song, but it came out to be nothing but a normal pop song. I like the creative and innovative sides of Gaga and this is the reason I listen to her songs despite not ejoying listening to pop music. But if I feel like Pink is singing it, than why would I listen to the song thinking it as Gaga's? I would listen to it only because it is a catchy song which has the musical characteristics of a regular pop song, except for its sound.

Whatever, this is my comment on the new song. I've been waiting to write these since the last Friday (when the song was first introduced), but I thought I might get used to the song and maybe change my mind a little bit. Well, I didn't. I hope, after this period, Lady Gaga will perform just like she did before.

Never Did.

2011-02-07T17:00:00.000-08:00

Shaped Cookies That I Made / Yaptığım Şekilli Kurabiyeler

2011-02-03T04:59:00.000-08:00

Uzun zamandır oje haberleri yapmadığımı biliyorsunuz. Oje yerine bu sefer uzun zamandır yapmak istediğim bir şeyi denemeye karar verdim: Kurabiye süslemek.

Değişik tasarımları olan kurabiye ve pastalara karşı aşırı ilgim meşhurdur ve hatta bunun pasta versiyonunu denemişliğim bile vardır (buradan bakabilirsiniz). Fakat ilk kez kurabiye pişirip onları süsleme işini yaptım, sanırım fena da olmadı. İşte yaptığım şeyler: Freddie Mercury, Coca Cola şişesi, Kermit, klavye, gitar, cupcake, meyve suyu ve süt kutusu, dondurma, Chanel'in sembolü (her ne kadar çok çirkin olduysa da) ve doğaçlama bir şeyler. Fotoğraflar telefonla çekildiği için çok kötü, daha net bir şekilde fotoğraflanmayı hakediyorlar diye düşünüyorum aslında. Üşenmezsem yenilerini de yapabilirim. Görüşürüz!

_________________________________________________________

I haven't posted about my nail art for a while. This time I decided to make something that I've been desiring to do for a long time, instead of making nail art: Designing cookies.

My interest in cookie and cake desingns is very famous and I had even tried to design a cake once myself (you can see it here). However it is the first time for me to bake cookies and make some designs, and I think what came out is nice. Here are what I've painted: Freddie Mercury, Coca Cola bottle, Kermit the frog, keyboard, guitar, cupcakes, juice and milk boxes, ice cream, the symbol of Chanel (it is the worst one, though) and some things that I improvised. The pictures are in a very bad quality since I took them with a cell phone camera, but in fact I think that they deserve to be photographed with well equipment. If I won't get lazy, I may bake new cookies. See you!

Octopus Cake/ Ahtopot Pasta

2011-01-31T12:52:00.000-08:00

Blogumdaki değişik pasta ve kurabiye haberlerini hatırlarsınız. Sanırım şu ahtopot şeklinde olan, şimdiye kadar gördüğüm en iğrenç ama bir o kadar da çekici olan pasta. Bunlara internetteki saçma albümlerden birisinde rastladım, dolayısıyla nerede yapılmış, kim yapmış şeklinde kredileri veremiyorum maalesef. Buradan ve buradan bu şekildeki pastalarla ilgili diğer postlarıma ulaşabilirsiniz.

__________________________________________________________

You know that I love posting about originally designed cakes and cookies. The one that has the shape of an octopus is probably the most disgusting -but at the same time the most attractive -cake i've ever seen. I bumped into it on a random web site in which those silly albums were, so i cannot give the credits to it about who baked it or where it was designed. Here and here are the rest of my posts about these kinds of cakes.

Chanel Animasyonundaki Manasızlık

2011-01-29T13:48:00.000-08:00

Bu bilerek mi yapılmış yoksa bir hata mı bilemedim, ama çok kafama takıldı. Bir önceki yazıda bahsettiğim Chanel'in animasyonunda, dumanlar neden sigara kadının ağzındayken çıkıyor? Üflerken çıkması gerekmez mi?

Kusura bakmayın şekerim, üflerken çıksaymış daha mantıklı olurmuş! Bu sefer sanki baloncuk için üflüyor gibi olmuş. Elinde tuttuğu şeyin şekli de sigaraya benzediği için baloncuk üflediğini sanmıyorum, basbayağı sigara içiyor işte. Fakat nasıl oluyorsa dumanı üflemiyor.

Ama animasyon hala güzel, ona laf yok.

Chanel'den Stop Motion

2011-01-27T04:35:00.000-08:00

Bu bir reklam kampanyası, doğal olarak marka odaklı. Ama renkler veya sevimli karakterleri sayesinde, inanılmaz beğendiğim bir stop motion animasyon oldu bu. Chanel'in kreatif makyaj direktörü Peter Philips'in fikrinden yola çıkılarak oluşturulan bu animasyon, Chanel'in makyaj koleksiyonu için yapılmıştan ziyade bağımsız bir animasyon filmi olarak yapılmış gibi.

Peter Philips'in birkaç yıl önce Vogue Paris için yaptığı minik Chanel robotlarını bu filmde hareket halinde görüyoruz. Animasyonun renklerine ve karakterlere, başta da belirttiğim gibi, bayıldım. Kendisini buradan izleyebilir, hemen aşağıda da animasyonun içinden karelere bakabilirsiniz:

Katkılarından ötürü Cemal Bey'e teşekkür ederiz.

Blogumda Yazmaktan Neden Soğudum?

2011-01-25T17:38:00.000-08:00

Merhaba sevgili okuyucu. Ben uzun zamandır blogunu başı boş bırakan sinirli şahıs.

Trendleri sevmiyorum. Moda ile ilgilenmenin trendleri takip etmek demek olmadığından adım gibi eminim. Trendleri takip etmek sadece moda ile ilgileniyor olmanın getirdiği bir aktivitedir. Fakat eğer bir şeyi "trend bu" diyerek giyiyorsanız, üzgünüm ama, benim kulvarımda değilsiniz.

Neden Türkiye'deki bütün moda bloggerları birbirinin kopyası veya birbirini aşırı seviyor? Bu işte bir tuhaflık yok mu? Neden hepsi aynı ayakkabıyı veya aynı outfit'i beğeniyor, neden hepsi aynı markaların hastası ve neden hepsi sürekli olarak "aynı"?

Yaratıcılık, mailine gelen bir basın bültenini bloguna çabuk koyma yarışı mıdır? Partilere katılmak moda ile ilgilenmek mi demektir? H&M'in açılışına gitmek dünyanın en önemli olayı mıdır? Alışveriş yapmak demek iyi giyinmek demek midir? İyi giyinmek nedir ki, bunu kim, neye göre belirler? Bir insan sırf aynısından binlerce üretilen hazır ürünleri satın alıp giyiyor diye o insana hayran olma karaktersizliği nedir?

Ben moda blogu falan yazmıyorum. Vazgeçtim, tamamen vazgeçtim. Vazgeçtim ama, kendimi anlatmaktan değil, anlattığım şeye bu ismi koyanlara laf anlatmaya çalışmaktan. Yahu böyle moda blogu mu olur? Türkiye'deki moda bloglarına bakarsanız hepsi "trend gazetesi", moda blogu falan değil: Son haberleri en hızlı paylaşan kazanır, ama o haberin ne olduğu önemli değildir. Popüler olan daima kazanır, yakası kesilmiş düz beyaz bir tişört ile skinny jean giymeniz yeterlidir "oha harika giyinmişsin"i duymak için. Ama zaten amacınız bunu duymaksa daha baştan kaybettiniz demektir.

Ben bu işi yapmıyorum, ben moda blogu falan yazmıyorum. Bloguma bakıp mail atan firmalara, yazı teklifi getirenlere duyurulur. Ben gazetecilik yapmıyorum, ben burada bir zevki tanımlamaya ve aktarmaya çalışıyorum. Ben burada "nasıl yaratıcı olunur, nasıl orijinal olunur"u anlatmaya çalışıyorum, üstelik kendim de öyle olduğumu iddia etmiyorum, sadece olanları seçip buraya koyuyorum, olmayanları da beğenmediğimi söylüyorum. Burası sadece bir platform. Özgür bir platform.

Benim için moda, insanın kendine yakışanı giymesidir kardeşim, budur yani çok net. Ben trend blogger'ı falan değilim, istesem de olamam. Denediğimi bile itiraf edebilirim ama olmadı yapamadım, takipçilerim buna tanıktır.

Bütün bu düşüncelerin iyice kendini göstermesi ve blogumu birilerine kendimi tanıtma veya sesimi duyurma kaygısıyla yazıyormuş gibi görünmekten çok şikayetçi olduğum için bunca zamandır soğumuştum yazmaktan. Şimdi bunu belirtmek istedim, çok soru geldi bu konuyla ilgili, en azından böyle genel bir cevap vermiş olurum.

Canım istedikçe de bir şeyler yazmaya devam edeceğimi belirtmek isterim; birileri benden beklediği için değil, yalnızca içimden öyle geleceği için.

Gözlerinizden öperim.

Harper's Bazaar'dan Salvador Dali Göndermesi

2010-12-05T04:18:00.000-08:00

Bu fotoğrafı az önce Modazon'da gördüm, hemen paylaşmak istedim. Katy Perry Harper's Bazaar'ın kapağında, dudakları da Swarovski taşlarla süslü. E biz bunu muhteşem sanatçı Dali'de görmüştük (bkz. Ruby Lips). Güzellikten ziyade ters hislerle yaşlılık ve çirkinliğe götürüyordu bizi Dali'nin bu eseri, pahalı taşları kullanarak yarattığı ironi ile.

Şimdi, Katy Perry daha güzel olmuş mu? Bence olmamış. Yaşlı dudağı gibi olmuş dudakları. Üstelik fotoğraftaki taşlar da çok yapay ve kalitesiz durmuş. Ama tabii Harper's Bazaar ne yapsa beğenmek zorundaydık, öyle değil mi? Yok canım yok, öyle değil. Ben beğenmedim!

Birthday Sushi

2010-11-28T12:26:00.000-08:00

Dün gece, çocukluktan beri en yakın arkadaşlarımdan olan Berk'in doğum günüydü. Evinde parti düzenledi ve bize şu gördüğünüz harika masayı hazırladı:

Her şey harikaydı: Sandviçler, suşiler, karidesler, şampanya, çikolatalı çilekler, pasta.. Ben de bu güzel masa düzenini görün istedim. En alttaki de bizim Berk'le 1989 veya 1990 yılında çekildiğimiz bir fotoğrafımız :) Berk'in pantolon askıları ve çorapları, benim de tişörtüm çok şirin ve uyumlu.

Tekrar doğum günün kutlu olsun, iyi ki varsın canım arkadaşım!

Pirelli 2011 Takvimi İçin Spoiler

2010-11-28T05:50:00.000-08:00

Bu fotoğraf, 2010 Pirelli Takvimi'nin çekimlerinden. Ve evet, o gördüğünüz Karl Lagerfeld.

Yeni takvimi merak ediyorum. Özellikle de çekimleri Karl Lagerfeld yaptığı için!

Bu da internete düşen bir kare:

GIZIA vs. Barbie

2010-11-23T15:24:00.000-08:00

Bu yukarıda gördükleriniz (en üstte sağdaki), ilk Barbie'nin fotoğrafları. Bu kıyafet öyle meşhurdur ki, artık bu verev siyah beyaz çizgiler Barbie'nin mayosu ile özdeşleşmiştir diyebiliriz.

Gizia'nın bu kıyafetlerini ilk gördüğümde -buradaki Tarkan klibinde de var [01:50]- bir yerden tanıdık geliyor diye düşünmüştüm, ama çıkaramamıştım. Ve işte, Barbie'nin bu en üstteki fotoğrafına rastlamamla benzerliğin nereden geldiğini çözdüm.

Bu kıyafetler Gizia'nın 2011 yaz sezonu defilesinden. Koleksiyonun konsepti ve adı "illusion". Böyle bir konsept olunca haliyle işin içine siyah beyaz çizgiler giriyor. Ama bu aşırı benzerlikten hiçbir yerde söz edilmemesi dikkatimi çekti. İlham alınması durumu söz konusuysa eğer, referans verilmesi gerekirdi. Yok eğer yalnızca tesadüfse de, bu kıyafetleri tasarlayan, diken, giyen, fotoğrafını çeken ekipteki onlarca insandan bir tanesi bile mi ilk Barbie'nin kıyafetini görmemiş?

Neyse, ben benzerliği göstereyim de, gerisi bir muamma olacak herhalde.

Victoria's Secret Defilesi

2010-11-12T03:56:00.000-08:00

The light escapes her room tonight.
Every little moment tells her, now it's time.

Sonata Arctica adlı power metal grubunun sevdiğim bir şarkısından bir alıntıydı bu. Şarkının adını tahmin edin: Victoria's Secret.

Victoria's Secret yeni defilesini New York'ta gerçekleştirdi. Öyle parçalar var ki son derece ilgimi çekti. Üstelik bazı parçalardaki asi ruh ve gotik seksilik bana metal severlerin özelliklerini hatırlattı. Bu nedenle Sonata Arctica'nın Victoria's Secret şarkısının (2003) bu defile için yazıldığını düşünmekteyim :) Hemen paylaşıyorum:

Bu yukarıdaki parça Agatha Ruiz De La Prada tasarımı gibi durmuyor mu?

Style of Music

2010-11-09T01:50:00.000-08:00

Müzik ve stil ilişkisini sürekli vurgulayan şahsım burada gördüğü bu posterlere bayıldı. Daha fazlasını görmek için ise buraya bakmalısınız. Fakat sorarım size, neden Freddie Mercury yok? Tam bir hayal kırıklığı.

Neyse olsun, yine de güzeller.

Mermaids

2010-11-08T12:58:00.000-08:00

Mermaids filmini çocukluğumdan beri çok severim. 60'lı yıllarda geçen filmdeki kostümlerin de ayrıca hastasıyım.

Cher, Winona Ryder, Christina Ricci ve Bob Hoskins şeklindeki sağlam oyuncu kadrosuyla da kalbimi çalmıştır.

Filmi izlememişseniz bile herhalde Shoop Shoop Song'u duymuşsunuzdur. Bir de buradan dinleyin bakalım.

Yiyecek Temalı Ojeler

2010-11-06T10:48:00.000-07:00

Geçenlerde oje bloglarında dolaşırken burada sevgili Deniz'e ait olan bu ojeleri gördüm. Uzun zamandır yiyecek konseptli bir şeyler yapmak istiyordum, bunu da görünce dayanamadım ve yaptım. Gerçi onun fotoğrafları çok net ve taşlar falan kullanmış, biliyorsunuz ben yalnızca çizerek yapıyorum (buradaki gazete yapıştırması dışında) ama yine de elimden böyle bir şeyler geldi işte:

Fırsat bulup daha net fotoğraflar çekebilirsem ayrıntıları da daha iyi görebilirsiniz. Şimdilik bu kadar. Kendinize iyi bakın, ciao!

Parfüm Bahane Tasarım Şahane

2010-11-04T06:43:00.000-07:00

Sevgili Can sayesinde haberdar olduğum Tommy Hilfiger'ın bu yeni parfümünü henüz koklamadım, ama şişe tasarımına bayıldım!

Fark ettiğiniz üzere şişeye bakar bakmaz suda hareketin yarattığı dalgalanmaya veya hoperlörlerin hareketine benzer bir efekt görüyorsunuz. İnsana direk müziği çağrıştırıyor. Can'ın dediğine göre, kapağı da turntable ses açma düğmesi gibiymiş, üstelik en büyük boyundan aldığınızda plak kutusundan çıkıyor gibi gibi bir şeylermiş, öyleymiş, böyleymiş. Zey bu tasarıma bayıldı ve sizle paylaşmak istedi, durum budur.

Ciao!

Biraz Nostalji: Eski CNBC-e Dizileri Vol.1

2010-11-03T11:21:00.000-07:00

Bir zamanların fanatik CNBC-e izleyicilerinden olarak, belki aranızda benim gibi 2000'lerin başında orada yayınlanan dizilere şöyle bir göz atmak isteyenler vardır diye düşündüm ve kendimce bazı dizileri burada yorumlamak istedim. Buyrun, keyifle okuyun:

İlk konuklar Married With Children, Just Shoot Me ve Two Guys, A Girl & A Pizza Place.

Married With Children'ı izlememiş olanımız yoktur herhalde. 80'ler görüntüsünü başarılı bir şekilde yansıtan, ev işlerinden zerre anlamayan anne Peggy, ayakkabı satıcısı baba Al, seksi abla Kelly ve özgüven bombası Bud [ya da kendisine taktığı isimle Master B]: Yaptıkları her şeyin bir fiyasko olduğu fakat buna rağmen birbirlerinden asla kopmayan bir Amerikan ailesi Bundy'ler. Dizi içindeki müthiş espriler ve komik olay örgüleri sayesinde gelmiş geçmiş en başarılı sitcom'lardan biri.

Ödüllü kostüm tasarımcısı Marti M. Squyres'in yarattığı Peggy'nin stili birçok çizimime ilham kaynağı olmuştur. Kabarık saçları, kalın kemerleri, değişik modellerdeki bluzları, taytları, yüksek topukları ve devasa boyutlardaki takıları ile tam bir 80'ler imajına sahip, güzel bir karakter kendisi.

Just Shoot Me de yine aynı zamanlarda yayınlanan, son derece komik sitcom'lardan birisi. Blushadındaki moda dergisinin çalışanlarının anlatıldığı dizide neler yok ki: [soldan sağa] Ortalığı karıştıran yorumlarıyle dizinin en komik karakterlerinden biri olan Dennis Finch, çevresindeki her kadını kıskanan, ilerlemiş yaşını kompleks haline getirmiş eski model Nina Van Horn, kadın meraklısı fotoğrafçı Elliot DiMauro, feminist yazar ve derginin sahibinin kızı Maya Gallo ve derginin sahibi, para meraklısı patron Jack Gallo.

Nina Van Horn'un stili ne kadar özgüveni yüksek bir kadına ait gibi duruyorsa, Maya Gallo'nun stili de bir o kadar annesi giydirmiş dediklerimizden. Yine de fotoğrafta da görebileceğiniz gibi dizideki en sempatik stil şirin spor ayakkabılarıyla Jack Gallo'ya ait bence.

Two Guys, A Girl And A Pizza Place gördüğünüz gibi oldukça uzun bir isme sahip, fakat diğerleri gibi yine 22 dakika ekolüne sadık kalmış bir sitcom. Sonradan ismi Two Guys And A Girl olarak değiştirilen dizi, üniversiteden arkadaş olan ve aynı binada yaşayan Berg, Pete ve Sharon'ın maceraları hakkında. Berg ile Pete aynı zamanda okullarının yakınındaki bir pizzacıda çalışıyorlar, bu nedenle dizinin adında pizza place ifadesi de var.

Tarzları hakkında pek bir şey söylemek mümkün değil, zira büründükleri karakterler gereği bu şahısların pek moda ile ilgileri yok. Yine de Sharon'ın 90'ların sonu ve 2000'lerin başındaki "trendleri" yansıtmasını dişi olmasına bağlayabiliriz belki :)

Evet vol.1'den şimdilik bu kadar, yeni nostaljilerde görüşmek üzere. Ciao!

Yaratıcı Kostümler

2010-11-02T06:21:00.000-07:00

Okulumuzdaki Halloween Party geçeli birkaç gün oldu ama bu onların yaratıcılıklarını burada göstermeme engel değil. Bu gördüğünüz şahsiyetler, partinin en yaratıcı kostümlerine sahiplerdi:

Birisi Peanuts -bizim bildiğimiz adıyla Snoopy veya Charlie Brown- çizgifilmindeki Linus karakteri, diğeri ise "geri dönüşüm" kılığına girmişlerdi :) Tek kelimeyle bayıldım! Önemli olan basit parçalarla yaratıcı bir şeyler elde etmek olmalı. Mesela ben, hiç de yaratıcı bir şey yapmadım. Önce Wizard of Oz'daki Dorothy kılığına girmek istedim ama birlikte gittiğim arkadaşlarımın yanında çok sırıtacaktım, bu nedenle koyu renkteki gösterişli parçalardan bir kombin elde edip bir Cadılar Bayramı klişesi olarak kan falan yaptım suratıma :)

Halbuki bu kostümler gerçekten yaratıcı ve fazla malzemeye gerek kalmadan da bir şeyler üretilebildiğini gösteriyor bize. Kostüm giymek demek gidip hazır kostüm satın almak demek değil ki, kağıttan maske yapın; alın size kostüm işte. Ama uğraşmak lazım diye düşünüyorum.

Neyse, teşekkür ediyorum fotoğraflarını benimle paylaştıkları için. Görüşmek üzere!

Halloween Party

2010-10-29T07:36:00.000-07:00

Dün gece, burada da yazdığım gibi okulumuzda düzenlenen Cadılar Bayramı partisindeydik. Aslında katılım beklediğim kadar fazla değildi,aynı şekilde kostümlü gelenlerin sayısı da, ama ben yine de kendim dahil bir kaç kişinin fotoğraflarını çekmeyi başardım. Buyrunuz fotoğraflar:
____________________________________________

Last night, just like i mentioned here, we were at the Halloween Party which took place in men's residence building of my college. Actually the number of people who attended and the number of those who came with costumes were both not as much as i expected them to be. Though I managed to take pictures of some people and my self as well. Here are the pictures:

Cadılar Bayramı, Nam-ı Diğer Heloviğn

2010-10-28T06:49:00.000-07:00

Bu akşam bizim okulda 1.Erkek Yurdu binasında bir ilke imza atılarak bir parti düzenleniyor. 31 Ekim yaklaştığı için konsept belli: Halloween Party.

Ben de bizim okuldaki pek çok ekşın meraklısı genç gibi hemen bu akşam oraya damlayacağım. Fakat henüz ne giyeceğimi bilmiyorum.

Bu nedenle, işe önce konsepte uygun oje tasarımlarıyla başlayacağım.

Partiye gidene kadar, adım adım yaptığım şeyleri bu post'ta paylaşacağım, bilginize.

Haydi bakalım başlasın ojeler.

Evet, o bir Michael Jackson. Ama daha çok çakması gibi oldu. Madem konsept Halloween, korkutucu bir şeyler olsun dedim ve Thriller klibi de aklıma geldi. Ama minicik tırnağa MJ yapmaya kalkarsan öylesaçma bir şey çıkar ortaya tabii ki :)

Sol elim oje yaparken biraz titrediği için sağ elime yaptıklarım sola yaptıklarım kadar düzgün olmayabiliyor. Baş parmağımda cadı, işarette yarasalar ve BAT yazısı, ortada MJ, yüzükte bir mezar taşı ve küçük parmağımda Azrail var.

Sol elimde baş parmağımda iskelet, işarette Frenkenstein, ortada bal kabağı (bir halloween vazgeçilmezi), yüzükte hayalet kostümü giymiş bir çocuk ve BOO yazısı, küçük parmağımda ise Kont Dracula var.

Şimdi kostüm ve saça geçelim.

Bu şarkı ve bu şarkı, konsepte uygun süper şarkılar. Metal seviyorsanız tavsiye ederim.

Mükemmel Elbise

2010-10-27T00:10:00.000-07:00

Şimdi abartmayayım ama gerçekten bence bu elbise mükemmele en yakın elbise falan olabilir. Öyle beğendim ki şuradan bu fotoğrafı çalmadan duramadım. İlerideki herhangi bir (veya birkaç) tasarımımda bundan ilham almış olursam sakın şaşırmayın, şimdiden söylemesi. Yakası, kolları, kumaşı, rengi, boyu, detayları beni benden aldı.

Fakat ben olsam onu böyle hanım hanımcık giymezdim, mutlaka değişik bir renkle kombinlerdim. Koyu lacivert olsun, siyah olsun, fosforlu sarı olsun... Belime bir kemer, ayağıma da uyumlu bir ayakkabı, hemen akabininde de uyumlu bir çanta, uyumlu aksesuarlar ve işte: Elbisemiz tamamlandı. Saçlarımı da muhtemelen daha farklı yapardım.

Yani kısacası, elbiseyi çok beğendim, ayakkabılar da çok güzel, ama genel olarak bu cici görünüş o kadar da hoşuma gitmedi.

Bu arada unutmadan, elbise ve ayakkabılar Elie Saab tasarımı. Kendisi ise Leighton Meester.

Burlesque The Movie

2010-10-26T02:39:00.000-07:00

Tüyler, pırıltılar, püsküller, kıpır kıpır bir müzik, dans, topuklu ayakkabılar, aksesuarlar, seksi figürler... Burlesque'i seviyoruz. Son derece ilham verici değil mi? Peki ya Cher ve Christina Aguilera gibi iki dev isim bir araya gelirse?

Türkiye'de 7 Ocak 2011'de gösterime girecek olan bu filmi heyecanla bekliyorum. Çok güzel olacak gibi duruyor, umarım hayal kırıklığına uğramam.

Arel Koray Nalbant'a teşekkürler.

Amy Winehouse & Fred Perry: Yok Artık

2010-10-26T00:35:00.000-07:00

Dünyanın en olmayacak ikilisi bir araya gelmiş. Gözümle görmesem inanmazdım -ki burada gördüm ve hala inanamıyorum. Lütfen birileri bana bunun şaka olduğunu, Photoshop'la falan yapıldığını söylesin.

Amy Winehouse ile Fred Perry tarzları arasında herhangi bir bağ kuramayan bir tek ben miyim acaba? Bir tarafta dövmeleri ve kendine has makyaj + saç tarzıyla pin up, country ve alternatif görünümü tek vücutta birleştiren, göbeği açık büstiyerlerin, kesik şortların, baskılı tişörtlerin ve göğsün altından bağlanan gömleklerin kadını olan simsiyah, kırmızı ve hatta çokça da gri Amy Winehouse; öbür tarafta tarzıyla akla tertemiz, kolejli tenis oyuncularını getiren, pürüzsüz dokuları ve baklava desenleriyle klasik giyinenlerin, büyük çantaları ve rahat ayakkabılarıyla da alternatif kitlelerin kalbinde taht kurmuş olan bembeyaz, bazen de çimen yeşili Fred Perry.

Bu birliktelik fazla cesur olmuş sanki. Bir yandan hoşuma da gitmedi değil. Fakat bu "asla olmaz" şeklindeki bağnaz düşüncelerle açıp fotoğraflara bakan şahsım kıyafetleri çirkin bulmadı aslında. Yalnızca Amy Winehouse'un üzerine eğreti durmuş, o kadar. Buyrun bakın, gayet güzeller:

Kurabiyeci Çocuk

2010-10-24T16:04:00.000-07:00

Çok sevdim ve takdir ettim. Bu kurabiyelerden ben de yapmak istiyorum artık. Pişirme kısmına o kadar ilgim olduğu söylenemez ama süsleme konusunda kendime güveniyorum. Fakat yine de bunlar için ne desem az. On milyon kaplan gücünde "like" diyorum.

Haberi burada gördüm. Ayrıca kurabiyelerin ana sayfası için doğruca bu noktaya lütfen.

Zey Çemkiriyor

2010-10-20T16:42:00.000-07:00

Bu kış herkes diz üstü çizmelerden giyiyor, çok geç olmadan hemen siz de bir tane edinin! Ayrıca o salaş hırkaları neyle kombinleyeceğinizi bilmiyorsanız Hollywood'daki ünlülerden feyz alın, bakın bakalım Lindsay Lohan o hırkayı nasıl giymiş, Leighton Meester ne yapmış, Jessica Alba hangi çantayı takmış.

Böyle şeyler yazsam şaşırırsınız değil mi? Öyle bir tarzım olmadığını herhalde biliyorsunuzdur artık. Farkındaysanız yine son 1 haftadır hiçbir şey yazmadım buraya. Artık her yerde öyle çok "FaSHioN BeNiM HeRşeYiMdiR" diyen insanlara rastlar oldum ki, bu her yerini "moda, fashion, tasarım" kelimelerine boğan fason zihniyet yüzünden Türkiye'de birilerine moda blogu yazdığımı söylediğimde bana da o gözle bakıldığını fark ettim ve bundan son derece rahatsızım.

İsteyen istediği şeyi istediği yere yazabilir. Tabii ki blogger milletine veya insanların zevklerine laf edemem, bunu yaptığım an kendimle çelişirim zaten. Sonuçta birbirinin giydiğini giyerek sosyalleşmek bir tercih meselesidir, bu nedenle hiçbir zevke gerçek anlamda dil uzatmam mümkün değil. Fakat tabii ki burada eğlenceli bir şey yapıyorum ve bazı tarzları mizahi bir dille eleştirmek hoşuma gidiyor. Ama bunu çok da fazla yapmıyorum zaten.

Benim derdim, insanların benden farklı zevklere sahip olmaları değil, "moda" ve "trend" kavramlarını birbirine karıştırmaları ya da herkesin moda hakkında blog yazmayı markalar, yeni çıkan ürünler hakkında yazmak olduğunu düşünmesi.

Şu noktada anlaşalım: trendleri takip ederim, ne zaman neyin revaçta olduğunu çok iyi bilirim, ama çok hoşuma gidenler haricinde o trendleri uygulamayı tercih etmem. Minik bir detayı uygulasam bile ne yapar ne eder onu da kendime benzetirim. Çünkü bana sorarsanız moda demek stil demektir ve stil ancak bu şekilde yaratılır. "Sokak modası" fotoğraflarını takip edip onları taklit ederek yalnızca bir imaj yakalarsınız, fakat gardırobunuzun önüne geçtiğinizde o gün beraber giymeyi planladığınız şeyleri bir araya getirmek yalnızca size özgü bir durumsa, işte o zaman stilinizi yaratmışsınız demektir.

BUCampus'te yazı yazmaya başladığımı henüz söylememiştim, bu bahaneyle onu da söylemiş olayım. Orada yazdığım ilk yazıda da biricik idolüm Coco Chanel'in en ünlü sözlerinden birisini yazdım: "Fashion fades, only style remains the same." Evet, trend her zaman için geçicidir. Bugün uzun çizme, yarın kısa saplı çanta, öbür gün deri mont... Fakat stil; işte o asıl kalıcı olandır. Karakterinizi yansıtan şeydir. Sizi siz yapan, görünüşnüzdeki ayırıcı özelliğinizdir. Nasıl görünmeyi tercih ettiğinizdir.

Şimdi söyleyin, kendiniz gibi görünmek varken neden herkesin giydiklerini giyesiniz?

Yine de seçim sizin. Ama ben burada bas bas bağırıyorum: Ben o tür bir moda blogger'ı değilim, ben agresif modacıyım! Bana "ay bu giydiğin çok mu moda?" diye sormayın! Bana "saçların neden böyle?" diye sormayın! Bana "çok değişik giyinmişsin" demeyin!

Değil, değişik değil. O yalnızca, olabildiği kadar "ben". O gün ne hissetmişsem o. Moda değil, trend değil, taklit hiç değil.

Oh, çemkirdim ve rahatladım. Sanırım bloguma giren herkesi bu yazıya yönlendirsem iyi olacak.

Ben blogumda kendi zevkimi anlatıyorum işte, beğenmeyen okumasın. Zevkime güveniyorum, ve bu zevke dayanarak bir takım şeylerin görselliğini eleştiriyorum; bu kadar basit.

Küçük Siyah Elbise, bir moda blogu değildir. Küçük Siyah Elbise, ben neyi beğeniyorsam onun hakkında atıp tuttuğum bir platformdur. Bu da böyle bilinsin.

Haydi herkese iyi göz dinlendirmeler. Öptüm kib bye!

Minik Siyahlı Hanım

2010-10-10T16:47:00.000-07:00

Bu minik hanımı, sadece 5 Lira'ya aldığım ve 12 çeşit renk seçeneği olan Faber Castell oyun hamuruyla yaptım. Çok minik olduğu için oldukça zor oldu ama beğendim ve buraya da koymak istedim.

Saçını ve ten rengini değişik renkleri karıştırarak yaptım. Bu hamurun renkleri kolaylıkla karıştırılabiliniyor. Yalnız, aşırı yumuşak olduğu için bazı detayları yarım yanlış yaptım, daha büyük modellerde daha kolay çalışılır diye düşünüyorum.

Nescafé Blogger Etkinliği

2010-10-10T13:24:00.000-07:00

Dün sabah ben de bir çok tatlı blogger'la birlikte Polonezköy'deki the Legend Hotel'de Nescafé'nin etkinliğindeydim. Etrafta kazdan kuğuya, lamadan koyuna pek çok hayvanın bulunduğu yemyeşil doğal ortamda kahvenin faydalarından, hakkında yanlış bilinen şeylerden ve Nescafé'nin yeni ürünlerinden konuştuk.

Aynı zamanda kahvenin doğal bir antioksidan kaynağı olduğunu ve hatta şaraptan sonra en çok antioksidan içeren içecek olduğunu öğrenmiş oldum. Hatta Türk kahvesinin hazır kahveden daha sağlıklı olduğunu düşünerek yanılıyormuşum bunca zamandır. Hazır kahve selülite neden olmadığı gibi, bir gün içinde 6 fincanı (6 tatlı kaşığı) geçmedikçe kafein açısından da pek zararlı olmuyormuş. Bizzat gıda uzmanının söylediği bilgiler bunlar :)

Ayrıca doğal antioksidan kaynağı demişken, bize nefes terapisi uyguladılar. Shiatsu masajı ve nefes terapisi seçeneklerinden ikincisini seçtim, o daha çok ilgimi çekti. Çok ilginç bir deneyimdi gerçekten. Keyifli bir gün geçirdik.

Amaaa... Sabah trafik nedeniyle servisin saat 09.00'da değil, yarım saat sonra gelmesi yüzünden soğukta tam yarım saat titreyerek beklediğim için hasta oldum. Şimdi de yataktan çıkamıyorum ve sürekli burnumu çekiyorum. Sıcak kahve içiyorum arada; ne kadar da ironiğim öyle değil mi?

Şimdi de biraz etkinlik fotoğrafları:

Sürpriz olarak üzerlerinde isimlerimizin olduğu Nescafé kupalarından hediye ettiler. Bir kahve delisi olarak bu hediyeye en çok sevinenlerden birisi ben oldum sanırım.

Sevgili Evren ile hemen orada dev Nescafé kavanozunun yanında pozumuzu verdik. Bonus fotoğraf olarak da konuşmayı ne kadar ciddi dinlediğimi gösteren bir kareyi koyuyorum :)

Ojelerim: Kış: Mat ve Koyu

2010-10-08T15:27:00.000-07:00

İstediğim oje matlaştırıcıyı hemen aldım. Alır almaz da kullanmaya başladım. Ve evet, hala kış gelmedi ama son günlerdeki buz gibi havalar ve bitmek bilmeyen yağmurlar yüzünden o koyu ve mat kış günlerine ithafen bu ojeleri sürdüm. Bakınız nasıl da sürmüşüm:

Çok hoş göründü bence, leoparlarla lacivert tonlarının uyumu da hoşuma gitti. Umarım siz de beğenirsiniz.

Yes, winter hasn't arrived yet, but the rainy and the dark sky that we have nowadays in İstanbul has inspired me to make these matte and dark nail art. I liked how the dark colors and the leopard pattern suits together. Hope you'll like it too.

Ciao!

Dot Sunar: Punk Rock

2010-10-06T12:21:00.000-07:00

Canlı müzik, şiddet eleştirisi, seri kurulan cümleler eşliğinde gerçekleştiğine tanık olduğunuz kaliteli oyunculuk ve işte İngiliz gençliği: Punk Rock.

Dot'un biz izleyicileriyle buluşturduğu harika bir oyun bu. Farklı çizgisi ve alışılmış "tiyatro" kavramının dışında bir şeyler deneyimlemek isteyenler için ideal.

Simon Stephens'ın yazdığı oyunu, Pınar Töre'nin çevirisi ile Rıza Kocaoğlu yönetmenliğinde izliyoruz. Hakan Kurtaş, Tuğçe Altuğ, Gonca Vuslateri, Kaan Turgut, Emre Yetim, Gözde Kocaoğlu ve Mehmetcan Mincinozlu ise oyuncularımız. Oyundaki canlı müzik ise gitarda Uygur Yiğit, basta Murat Yılmaz ve davulda yine Mehmetcan Mincinozlu tarafından icra ediliyor.

Maçka G-Mall'da izleyebileceğiniz bu oyun hakkında gösterim tarihleri ve saatleri gibi daha ayrıntılı bilgi için lütfen buradan Facebook sayfasına bakınız.

Şimdiden iyi seyirler.

IKEA Yemek Kitabı

2010-10-04T04:40:00.000-07:00

Geçenlerde Yeliz'in Dünyası'nda gördüğüm Ikea Yemek Kitabı haberindeki fotoğraflar inanılmaz hoşuma gitti. Renkler çok güzel seçilmiş, her şey özenle yerleştirilmiş. Yani kısacası Ikea'nın yemek kitabının fotoğrafları için çok büyük çaba sarfedilmiş. Bu da onların harika olmasını sağlamış.

Kitabın adı Homemade Is Best yani "en güzeli evde yapılandır". Fotoğraflar da bence bunu doğrular nitelikte. Carl Kleiner'ın objektifinden çıkma bu görüntüler benim kalbimi fethetti. Siz de onlara karşı aynı hisler içindeyseniz bu linkten tamamına bakabilirsiniz.

Dolabımın Kulpları & Biraz Ojeler Hakkında

2010-09-29T04:07:00.000-07:00

Bu gördüğünüz kulplar, Ikea'dan kulpsuz bir şekilde almam sebebiyle kulpsuz kalan dolabıma uydurduğum kulplar. Kulpkulpkulp.

Üstte gördüğünüz kadınlı olanları daha çok seviyorum ama saatli olanları da Alice in Wonderland ve Through the Looking Glass masallarına olan hayranlığıma bir referans olsun diye aldım. Kadınlılardan sağdaki ise bana son derece Chanel havası verdi -ki kendisine olan hayranlığımı daha blogumun adından bile anlayabileceğiniz birisidir Coco Chanel. Böyle kendi kendime referans vererek yaşıyorum. Çok megalomanca bir davranış gibi göründü şimdi böyle söyleyince.

Her neyse, bunları Zara Home'dan aldım. Bir de düz beyaz almıştım Koçtaş'tan, onları da boyayacağım.

Evet, işte merakla beklenen fotoğraf. Bunlar benim ojelerim. Ama sanmayın ki bunlar tamamı :) O kadar çoklar ki, bunlar ancak yarısı falan. Diğer yarısı Bursa'da, burada da bu kutuya sığmayan bir kısım daha var. Yakın bir zamanda öbürlerini de Bursa'dan getiririm sanırım. Her renk tonundan elimin altında olsun istiyorum, çünkü yapmak istediğim bir şeyi renk yok diye yapmamak kötü olur. Tabi renk karıştırma alternatifi de var -yapmadığım bir şey değil- ama oje çok çabuk kuruyan bir şey olduğu için renk karıştırmak biraz riskli bir durum. Hali hazırda mevcut olması en güzeli.

Gördüğünüz gibi hepsi de gayet ucuz markalar. Yani hem ucuz, hem de güzel bana sorarsanız. Flormar, Pastel, Clarie's, Alix Avien favori markalarım. Golden Rose da fena değil ama öbürlerini daha çok beğeniyorum. Ama ben bir rengi beğendiğim zaman o kalitesizmiş falan hiç umrumda olmuyor, direk alıyorum. Sonuçta önemli olan o tondaki ojeye sahip olmak. Bir de ilginçtir ki çok az renk seçeneği olmasına rağmen She'nin de özellikle metalik ve simli tonlarda çok başarılı olduğunu gözlemledim.

Bunlar da Zac Posen'ın 2011 yaz koleksiyonundan ayrıntılar. DB Junk'ta gördüm, hemen bloga yazmalıyım dedim. Bana sorarsanız ikisi de son derece basit, ama çok güzel durmuyor mu? Ve özellikle de ilk fotoğraftakiler, benim yaptıklarıma çok benzemiyor mu? Ben spesifik olarak o tonları hiç bir arada kullanmadım ama leopar deseni altına farklı renkler kullanmak çok sık yaptığım bir şey. Özellikle de yeni oje konsepti bulamıyorsam veya vaktim çok azsa bu yola başvuruyorum. Bunun zebra desenlisini de çok yapıyorum. Ama onların fotoğraflarını her zaman çekmiyorum çünkü blogda kendini tekrar eden şeyler olmasını istemem. Yine de örnek isterseniz burada ve burada mevcut.

Bu da sevgili Stil Direktörü'nün twitter'ında gördüğüm oje matlaştırıcı. Böyle bir şey bende nasıl olmaz? Haberim bile yoktu. Teşekkür ederim Eda'cım :) Hemen gidip almak istiyorum! Aldığım gibi yeni ojelerle karşınızda olacağımdan emin olabilirsiniz.

Ciao!

Ojeler: Punk Movement

2010-09-28T16:34:00.000-07:00

" 'Even if you have, even if you need

I don't mean to stare, we don't have to breed

We can plant a house, we can build a tree

I don't even care, we can have all three,' she said."

Kurt Cobain bu sözleri veya "Yes, she's my skinhead girl" cümlesini şarkılarında söylerken bir gün tüm bunların veya bunlar gibi geçmişimde ve bugünümde yer alan pek çok öğenin bana bu ojeleri yapmakta ilham vereceğini tahmin edemezdi herhalde. Punk akımını, felsefesini, müziğini seviyorum.

Ekose, Doc. Martens, skinheads, çizgiler, leoparlar, çengelli iğneler, sisteme karşı duruşlar, "punk is not dead" sloganı, tehlike arayışları ve tabii ki bütün bunları ifade etmedeki gereç olan güzide oluşum müzik: Tırnaklarımda bu hafta bunlar var.

Gagası Olanlar Et Yemez, Giyer.

2010-09-19T06:15:00.000-07:00

Lady Gaga, tam 8 adet ödül aldığı MTV Müzik Ödülleri'nde giydiği etten yapılmış elbisesiyle hali hazırda tek bir bakışı için bile canını feda edebilecek olan milyonlarca fanının kalbini bir kere daha kazandı. Aslına bakarsanız bu Lady Gaga için de bir ilk değil. Bakınız Vogue dergisinin Japonya'daki Eylül sayısının kapağında da benzer bir halde görüyoruz kendisini:

Bu kapakta verdiği pozu hiç yemek yememesi ve bu yüzden yalnızca 2009 yılı içinde bile 9 kere hastaneye kaldırılmış olması nedeniyle aldığı eleştiriler üzerine kendi kendine gönderme yapma amaçlı verdiğini söyleyen bir çok yazı gördüm. Ama tabii ki ben de gerçek amacını bilmiyorum.

Fakat bu kapaktan ziyade, herkes MTV Müzik Ödülleri'ndeki halini konuştu: Orijinal mi, değil mi? Güzel mi, iğrenç mi? O elbise kokmuyor mudur? Bu kadarı da fazla mı abartıydı? Kendisi bile "Şimdiye kadar hiç Cher'den etten yapılmış çantamı tutmasını isteyeceğimi düşünemezdim" dedi, demek ki onun için bile ilginç bir yönü vardı bu işin.

Ben bunları tartışmayacağım. Onun yerine, Lady Gaga'dan önce bu işler nasıl yapılmış, sadece biraz fikriniz olsun diyorum ve işte size bu işin Gaga öncesi hallerinin bir kaç görselini sunuyorum:

Üstten ikinci sırada yer alan Mark Ryden'ın İllüstrasyonu ve en üstteki Undertones'un All Wrapped Up isimli albümünün kapağı benim favorilerim oldu. Bunun dışında, en alttaki görsel de 1987 yılından, Jana Sterbak'ın Bir Albino Anoreksik İçin Etten Elbise (Meat Dress For An Albino Anorectic) isimli eserinden. Anoreksiyanın yemek yememe hastalığı olduğunu biliyorsunuzdur. Bu elbisenin amacı yemek yememe olayının kendisine bir gönderme olduğuna göre, size bir yerlerden tanıdık geldi mi? Evet Cemal, bu bir metinlerarasılık, biliyorum.

Her neyse, sonuç olarak gördüğünüz gibi bu işi ilk kez yapan kişi Lady Gaga değil. O yüzden lütfen "Ay ne iğrenç birisi, daha 2 gün önce antrikot yemiştim, görünce inanılmaz fena oldum" tarzı yorumlarınızı sadece Gaga Hanım'ı hedef alarak yapmayın. Ayrıca bu işi yapmanın tek yolu et görünüşünü yakalamak için direk et kullanmak da değil. Ama ete benzeyen bir şey yerine (yukarıdaki Carnivarious Shorts isimli mayo gibi mesela) etin kendisi kullanıldığında bambaşka anlamlar kazanıyor olduğunu ve tam olarak bu yüzden öyle kullanılmış olabileceğini de unutmayın. Ayrıca benim bu haberimdeki çantaların da gerçek etten yapıldıklarını ve fakat bunları çok beğenmiş olduğunuzu da unutmayın!

İtiraf ediyorum, daha dün gece o elbisenin ne kadar kötü kokuyor olabileceğine dair bir kaç tiksinti içerikli cümle de ben kurdum. Fakat yorumum ne olursa olsun, ben bu elbiselerin giyiliş amaçlarının yanı sıra yapılış süreçlerini ve geçirildikleri kimyasal süreçleri de (eğer varsa) inanılmaz merak ediyorum. Gerçekten kokuyor muydu mesela? Sanırım bu sorunun cevabını asla öğrenemeyeceğim.

Görüşmek üzere kuzucuklar, öptüm kirpiklerinizin ucundan.

________________________________________

Küçük bir düzeltme:

Blog roll'umda bile görebileceğiniz DB Junk'ta bu olaydan bahsedilmiş bile ama ben görmemişim. Orada bulunan bir tasarımın fotoğrafını daha burada paylaşmak istedim. Bir Jeremy Scott tasarımı:

Esmod'da Workshop - Miniesmod

2010-09-14T17:56:00.000-07:00

Dün, Esmod'un düzenlediği stilizm ve modelizm workshop'una gittim. Giderken nasıl bir şey olacağını bilemiyordum ama son derece eğlenceli ve faydalıydı.

Önce amacımızın beyaz gömlek tasarlamak olduğunu öğrendik. Beyaz gömlek çizimi yaptık. Sonra da o beyz gömlekle bizim neler yapabileceğimize dair kendi fikirlerimizi ortaya koyan tasarımlarımızı çizdik.

Bu çizimlerden sonra, alt kattaki kumaşlarla, kurdelelerle, dantellerle dolu sınıfa indik. İkili gruplara ayrıldık ve her ikili gruba beyaz birer Bil's gömlek verildi. Bu beyaz gömlekle tasarımımızı yapacaktık. Fakat kimse bunu hesaba katmamış ve kendine ait bir tasarım yapmıştı. Tabi ki bu noktada ekip çalışması devreye girdi, ve şans eseri ekip olduğumuz İdil ile "team work"ün alasını yaparak ortaya son derece güzel yorumlar alan bir gömlek çıkardık.

Bu noktada dikkat edilmesi gereken şey şu: Amaç beyaz bir gömleği alıp, onu beyaz gömlek kategorisinden çıkarmadan bir şeyler tasarlamak. Yani o beyaz gömleği alıp da bir elbiseye çevirmek değil.

Biz de ikimizin ayrı ayrı tasarlamış olduğu çizimleri karıştırdık. idil'in seçtiği danteli, düğmeleri kaplama fikrini, benim sırt dekoltemi, siyah biye ile bir şeyler yapma fikrimi kullanarak ortaya aşağıda görmüş olduğunuz gömleği çıkardık. Belini kesecektik ama uzun kalmasının daha iyi olacağına karar verdik. Kolları da önce kısa kesmiştik, sonra baktık ki o kesip kenara koyduğumuz manşetler ters çevirince tam da modele uygun olacak, biz de ters çevirip kollarına o şekilde yeniden taktık. Buyrun bakın :)

Aslında blogumu takip edenler, benim dantelden ziyade renkli ve parlak detayları daha çok sevdiğimi artık anlamışlardır. Ama bu bir ekip çalışmasıydı :) İşin püf noktası orta yolu bulabilmekte. Ben de bunu harika bir şekilde başardığımızı düşünüyorum. Çok güzel vakit geçirdim gerçekten.

İdil Ceyhan'a, Esmod'un ilgili ve güler yüzlü eğitimcilerine ve tabi ki gömleğimizle ilgili güzel yorumları için oradaki arkadaşlara çok teşekkür ederim :)

Ojelerim: Kolaj - Beyin Yıkamaya Retro İsyan: "Vintaj"

2010-09-12T15:12:00.000-07:00

Vintaj

Ey televizyon sen nasıl bir şeysin?

İsyan etsem de sürekli beynimdesin.

Bütün gece sol kulağımı sinsice kemirirsin.

Geçmişten gelirmiş tadı

Vintage olurmuş adı

Bu renkler, bu kolajlar

Medya isyanıyla yapıldı.

Malzemeler:

Gazete

Makas

Oje

...Vee Ta-daam!

Bu baskı bir baskı değil, bir kolaj. Gazeteleri keserek tırnaklarıma yapıştırdım.

It is now a cliche to say that the media is the best medium in brainwashing. It is very easy to fool people with commitments of "beauty", we keep hearing the same old story. But I do have a resistance inside, not watching television, I revolt against doing the things that the lovely housewife of the 50's has been doing for the very last few decades...

...I make my art instead.

Stuff:

Newspaper

Scissors

Nail Polish

And you're ready to go!

This is NOT a print, but collage. I sticked newspaper peaces onto my nails.

"Yine Ojeler, Yeni Ojeler" Klişesi

2010-09-07T15:31:00.000-07:00

Can Direkli, IFW'de tırnaklarımdaki zebra desenini gördüğünde Zuzu'nun bu postundaki ojelerinden bahsetmişti. Ben de hemen baktım ve uygulaması çok kolay göründü, direk uyguladım. Ama tabi renk renk tırnaklarımın üzerine uyguladım, açık renkte daha belirgin olduğu bir gerçek :)

Sağ elime bu baskıyı uyguladım, sol elime de yine kendim her zamanki gibi bir şeyler çizip yazmıştım. Zuzu'nun bunları gördüğü bu blogda da, tıpkı kendi yaptığı gibi alkolü (o votka kullanmış) bardağa koyup, tırnağı bardağa batırıp yaptıklarını anlatmışlar işlemi. Ben yine kafamın dikine gittim ve Rebul lavanta kolonyası ile direk gazete parçalarını ıslatarak daha pratik bir şekilde sonuca ulaştım :) Flaş nedeniyle biraz parlamış ama gerçekte daha belirginler.

Evet, bu ojelerimiz de böyleydi. Bakalım bundan sonrakiler nasıl olacak... Görüşmek üzere kuzucuklarım.

_________________________________________________

When Can Direkli saw my zebra pattern on my nails at IFW, he mentioned Zuzu's newspaper prints on this post of hers. Immediately I had a look at it, and thought that I could do that. That was very easy indeed to apply. However, I applied the print on my colorful nails. They actually are seen better on light colors.

I applied this print on my right finger nails, and I draw some things my self on my left, as I always do. In this blog that Zuzu saw this application at, the process was to put the alcohol in a glass and then dip the newspaper pieces in it. Again I did it my way and I tried spoiling lavander cologne (which consisted 80% alcohol) on the pieces directly and then applying them on my nails, and I did it in a more convenient way :) They seem a little shiny and transperent because of the photoflash, though they are very much significant in reality.

See you in another nail art story mates, ciao!

Johnny Depp'in Stili

2010-09-07T09:26:00.000-07:00

Johnny Depp'i çok seviyorum. Yakışıklılığının veya küçüklüğümden beri kalbimi ona kaptırmış olmamın dışında, kendine has bir giyim tarzı olduğunu düşünüyorum. Bu fotoğrafta eşi Vanessa Paradis'in elbisesi gayet hoş, ama clutch'ına özellikle göz koydum :)

Yeğenimin bütün hayran olduğu karakterler Johnny Depp'in oynadığı karakterler olduğu için, bu konuda bana çektiğini düşünüyorum :) Jack Sparrow, Edward Scissorhands, Willy Wonka... Zaten Jack Sparrow sevgisinden bu post'umda bahsetmiştim. Bakalım Johnny gerçek hayatta neye benziyormuş?

Tim Burton'ın vazgeçilmez oyuncusu Johnny Depp, Alice in Wonderland'in farklı yerlerdeki galaları için sevgili yönetmeniyle birlikte görülüyor. Bana sorarsanız o bol pantolonlar biricik Johnny'mizi biraz fazla kalın bacaklı göstermiş. Tim Burton'ın pantolonu ise çok hoş durmuş. Benim şahsi fikrim, pantolon dışında diğer her şeyin aynı kalması yönünde. Ya daha güzel kesimli bir bol pantolon bulsa ya da daha dar kesimlisini giyse, işte o zaman bence harika olurdu.

Geri kalan fotoğrafları ise şöyle:

Mesela bence şu arabanın önündeki ve kırmızı halıdaki kombini süper olmuş. Neden? Çünkü pantolonlar normal.

Neyse, ne demiştim? Evet seviyoruz Johnny Depp'i. Hastasıyız hatta. Keşke İstanbul Fashion Week'e falan gelse de yüzünü görsek :)

Derste İç Çamaşırı Çizmek.

2010-09-07T05:09:00.000-07:00

Yaz okulunda bir ders esnasında çizdiğim bir şey. Hoşuma gitti, buraya da koymak istedim. Danteli seviyoruz, öyle değil mi?

Ders dinlerken çizim yapmaya da oldum olası bayılırım.

Tavuk Şeklinde Çanta mı? İyi Fikir Betsey.

2010-09-06T17:17:00.000-07:00

Bu çanta, Betsey Johnson'ın 2010-2011 kış koleksiyonuna ait. Çok hoşuma gitti. Aynı zamanda koleksiyonda bayıldığım başka parçalar da oldu. Hemen gösteriyorum:

Bu kuşlu şapkalar süper! Gerçi bunlar gerçek kuşsa bu durumdan hiç hoşlanmam ama Betsey Johnson kürk yerine peluş kullanmayı tercih ettiği için bu konuda da hayvansever tavrını korumuştur diye düşünüyorum. Gerçek tavuktan bir çanta yapsa bu hiç de güzel olmazdı öyle değil mi? Ayrıca evet, kuşlu şapkaları takanlardan birisi Kelly Osbourne.

Bu ayrıntı, kaçınılmaz bir şekilde bana şunu hatırlattı:

Hayat Sevince Güzel filminde Ayşe'nin giydiği bir kıyafet bu. Bu bluz ve etek de aslında o altın rengi halkalarla birbirlerine bağlı. 8-9 yaşlarındayken bu modelden etkilenip çizimler yapmıştım :)

Bu elbiseye de bayıldım. Zaten Betsey'nin bu Andy Warhol yapımı Marilyn Monroe'lu pop art eserine bir takıntısı vardı ama bu elbise her şeyiyle tam benlik olmuş! Bendeki Marilyn Monroe takıntısı için bakınız sol elimin işaret tırnağındaki ojem ve twitter sayfam :)

Eh, bir sosyoloji öğrencisi olarak cinsiyet ayrımcılığıyla ilgili onca makaleyi okuyunca kıyısından köşesinden feminizme bulaşmamak olmuyor. Bu açıdan bakıldığında burada erkeklerin kadınların kuyruğunu tutmasının çok hoşuma gitmesi beklenebilirdi. Ama hayır, çünkü burada amaç zaten "kadınlar erkeklerden üstündür" demek değil ki. Bu defilede, fark etmiş olduğunuz üzere, şu Western filmlerinde görmeye alışık olduğumuz "vahşi batı" konsepti hakim. Dolayısıyla, bu koleksiyonun, aslında bizzat ilham kaynağı olan vahşi batı kadınlarının o toplumdaki yerlerine bir eleştiri niteliğinde olduğunu söyleyebilirim. Barlarda dans etmek, içki servisi yapmak, çamaşır yıkamak, yemek yapmak gibi kadınların o toplumdaki yalnızca erkeklere hizmet eden rollerini aynı kıyafetlerle alıp günümüze uyarlamış, ve bu duruma mahkum kılığındaki erkeklerin kadınların kuyruğunu taşımaları gibi esprili bir eleştiri getirmiş. Belki de bu yalnızca benim yorumumdur, ama zaten sanatta o sanat eserini gözlemcinin nasıl yorumladığı da son derece önemlidir :)

Beğendiğim diğer modeller ise aşağıda. Bıyıklı olan ve haydut kılığında ağzı eşarpla bağlı olan yine Kelly Osbourne. Sarı tonlarındaki peluşlu kombine ise gerçekten aşık oldum!

Son olarak: Bu haberimde sivri burunlarla ilgili bir şeyler gevelemiştim, bu defilede de görüyoruz işte. İlginizi çekerse, bütün yazılarımda olduğu gibi, farklı renkteki kısma kocaman bir tık :)

"Beni Jack Sparrow'a Benzetebilir misin?"

2010-09-06T07:23:00.000-07:00

4 yaşındaki yeğenim Kerem, tam bir Jack Sparrow delisi. Bursa'ya her geldiğimde benden bütün Karayip Korsanları DVD'lerimi istiyor ve onları izlemeye bayılıyor.

Ben de geçen gün bir şapkamı aldım ve farklı yerlerinden iğneleyerek onu bir korsan şapkasına çevirdim. Kerem şapkayı takınca "Beni Kaptan Jack Sparrow'a benzetebilir misin Zeynep?" dedi. Bir deneyeyim dedim. Ortaya bu sonuç çıktı :)

Aslında gözlerine falan da makyaj yapmak lazımdı tabi ki ama henüz 4 yaşında olduğu için cildinin nasıl bir reaksiyon göstereceğinden emin olamadım. O yüzden basit birer sakal ve bıyık yaptım yalnızca.

Pantolonu aslında benim bir külotlu çorabım, ayağındakiler de pantolon çoraplarım. Üzerinde perde süsünden çanta askısına, kemerden kolye ucuna kadar türlü aksesuar mevcut. Gömlek ve yelek de tabi ki bana ait. Gördüğünüz saçlar ise tamamen gerçek saç: annemin gençken kendi saçından yaptırdığı postiş. Aslında dövmelerini de yaptım ama yaptıktan sonra bir daha fotoğrafını çekmeyi unuttum.

Bugün de onu başka şekilde bir korsana çevirdim (Will Turner ile Kaptan Barbossa karışımıydı) ama fotoğraflarını çekemeden üzerindekileri çıkardı :) Tekrar giymek istediğinde yine fotoğraflarını çekip buraya koymayı planlıyorum. Teyzesi ile iyi anlaşıyor küçük velet. Her an başka birilerinin kılığına girmiş olarak da karşınıza çıkabilir :)

Koleksiyonculuk: Coca Cola

2010-09-01T12:39:00.000-07:00

Lise yıllarımın en başından beri Coca Cola ürünlerinin koleksiyonunu yapmak gibi bir alışkanlığım var. Hatta o yıllar son derece geniş bir içki şişesi koleksiyonum da vardı ama bir gün çok fazla yer kapladığını fark edip hepsini birden attım. Tam 6 adet büyük boy çöp torbası dolusu içki şişesi çıktı odamdan :) Fotoğrafta en baştaki 6 tane Absolut şişesi, bu tutkumdan geriye kalanlar.

Bursa'daki odamda 2'şer metre uzunluğunda 2 raf dolusu Coca Cola ürünü var. Yılların birikimi diyelim. Ama buraya sadece bu kadarını getirdim. Bu şişelerden 6 tanesi Türk tasarımcılara ait. Yanılmıyorsam 2004 yılında almıştım onları. Beyaz üzerine kırmızı tavşanlar olan tasarım Hakan Yıldırım'a, onun yanındaki Ümit Ünal'a ait. Sonraki 4 şişe sırayla şu tasarımcıların: Elif Cığızoğlu, Rıfat Özbek, Yazbükey ve Dice Kayek.

Odamın çeşitli yerlerine serpiştirilmiş durumda pek çok Coca Cola ürünü mevcut. Aslında bu durumu kendi içimde çok kere eleştirdim ama o logonun güzel görünüşüne aldanıyorum her seferinde. Çok sığ görünüyorum oradan bakınca farkındayım, ama bazı şeylerde görselliğin ne kadar önemli olduğunun bir kanıtı da değil mi bu?

Yukarıdaki minik Coca Cola şişelerinin 3 tanesi tuzluk, 1 tanesi de radyo. Arkadaki kutu ise aslında bir kutu Coca Cola gibi görünüyor ama öyle değil; o bir marakas, tıpkı hemen önünde duran minik anahtarlık gibi. İki anahtarlığın arasında duran küçük yuvarlak şey ise bir magnet. Selanik'te bir seyyar satıcıdan bulmuştum kendisini.

Bundan hemen önce yazdığım şu post'ta Coca Cola puzzle'ım görünüyor. Bu post'ta da Cavalli tasarımı olan Coca Cola şişesini ne kadar beğendiğimden bahsetmiştim.

İçimdeki Puzzle Tutkusu

2010-09-01T11:46:00.000-07:00

Her ne kadar bir arkadaşım bu puzzle'ları çok fazla marka içermek ile ilgili eleştirmiş de olsa, ben üçünü de yalnızca görünüşleri için seviyorum. Aslında tabi ki başka bir sürü var ama ben elimdekilerden en çok bu üçünü sevdiğim için bunları paylaşmak istedim.

Küçüklüğümden beri puzzle yapmayı deli gibi severim. Hatta şu Unicef'inkilere bayılırdım. Bakınız hemen aşağıdakini 3- 10 yaşlarım arasında milyonlarca kere yapmış olabilirim.

Şimdi o 3 adet puzzle yapışacak ve İstanbul'daki odamda duvarımdaki yerlerini alacaklar. Beyaz ağırlıklı odamda böyle renkli ayrıntıların olmasına bayılıyorum.

Hande Gaga

2010-08-31T09:37:00.000-07:00

Üzgünüm Hande'cim. Sen ne yaparsan yap, benim gözüme hep bir eğreti, hep bir "başkası giydirmiş" görünüyor. Şu "Uzaylı" adını verdiğin hallerinin Lady Gaga özentisi olduğu hakkında konuşmaya bile gerek yok. Ben de Rihanna'ya uzaylı diyerek geyik yaptığımı sanıyordum. Kendisini bizzat uzaylı ilan edenler de olabiliyormuş demek ki :)

Saçlar Monster albümünden:

Kaşlar da Telephone imajından:

Eh, reklamın kötüsü olmaz derler.

Ne hoş.

Elma Dersem Çıkma, Armut Dersem Çık; Çıbık!

2010-08-31T00:27:00.000-07:00

Multitap'in yeni müzik videosu Çıbık çok hoşuma gitti. Özellikle kostümlere bayıldım! Tuzlu kraker tadında, çıtır çıtır, Grease Müzikali'nden esintiler taşıyan eğlenceli bir video. Demet Evgar'ın da bu 50'ler konseptindeki styling'den nasibini aldığı videonun yönetmeni Uçman Balaban, görüntü yönetmeni ise Murat Akay'mış. Hemen izlemek için tam olarak buraya doğru tıklayarak geliniz.

Ojelerim: Zebra "Pençesi"!

2010-08-26T17:33:00.000-07:00

Kaplan mı dersiniz yoksa zebra mı, bilemiyorum. Ama ikisinden de biraz var gibi :) Bu seferlik böyle oldu. 2 haftadır tırnaklarımda kalmış olan bu ojelerle (evet 2 haftadır duruyor bu kadar sağlam olmasa da) IFW semalarında görebilirsiniz beni bugünlerde.

Diesel ile Aptallığa Devam

2010-08-20T04:36:00.000-07:00

DIESEL'in BE STUPID kampanyası devam ediyor. Bu yazımda ilk kampanyayı ne kadar beğendiğimi yazmıştım. Gerçekten de bu kampanya gerek basında gerek toplumda son derece ilgi topladı ve işte sonunda ikincisi de çıktı.

Gerçi ben ilk kampanyayı daha çok beğenmiştim, bunda biraz suç propagandası yapmışlar gibi geldi. Polislerden kaçan "aptallar" falan var. Hani "Diesel giyenler öyle cesurlardır ki hiç çekinmeden suç işleyip çılgınca koşarak polislerden uzaklaşırlar" gibi bir mesajı var sanki :)

Cesareti ön plana çıkartması ve daha önce de belirttiğim gibi "özgün" olmayı savunması gerçekten çok güzel. Ama işte, bu seferki sanki geçen seferki kampanyanın gazına gelinip yapılmış, ama biraz havada kalmış gibi.

Neyse, yine de sevdim işte. Fotoğrafların tamamı için buraya bakabilirsiniz.

Mila'nın Rüyaları

2010-08-11T10:28:00.000-07:00

Bu şirin fotoğraflar Adele Enersen adındaki yaratıcı hanımefendinin minik kızı Mila'nın uyurken gördüğü rüyaları hayal edip bunları görselliğe dökmeye başlaması ile ortaya çıkmış. Ne kadar güzel ve yaratıcı değil mi? Anında ben de bir kızım olsun ve ona böyle bir şey yapayım istedim :) Büyüdüğünde bunlar kimbilir ne kadar değerli anılar olacak.

Adele Enersen, fotoğraflarda çarşaflar, kumaşlar, oyuncaklar ve fotoğrafın moduna uygun objeler kullanıyor. Mila'nın kıyafetleri de çok hoşuma gitti, kız bebeklerin klasik pespembe giydirilmelerinden çok daha fazla seviyorum böyle alternatif renklerde giydirilmelerini.

Fotoğrafların tamamı için bu bloga bakabilirsiniz. Çekimlere hala devam ediyor, Mila büyüyene kadar ortaya çıkacak olan fotoğrafları merakla takip ediyor olacağım.

Ezgi Daloğlu'ya teşekkürler :)

Tokio Hotel Fanları Çok Kızgın

2010-08-08T03:39:00.000-07:00

Son birkaç gündür kişisel mail, facebook ve buradan yorum yapmak suretiyle her yönden Tokio Hotel grubunun Türkiye'deki fanları olduklarını söyleyen kişilerden hakaret ve küfür içerikli maillar alıyorum. Bu hakaretlerin sebebi ise bu yazımda kurmuş olduğum ve açıkçası gayet eğlenceli olduğunu düşündüğüm cümleler.

Sevgili Tokio Hotel fanları,

Neden üzerinize alındınız bilmiyorum, ama orada dediğim her şey Tokio Hotel'in üyelerini değil, onların stylingini yapan kişiyi baz alarak söylenmiştir. Kaldı ki, ben onları Tokio Hotel'in üyelerine söylemiş olsam bile, bunun sizi ilgilendireceğini hiç sanmıyorum. Bana yazdığınız kalitesiz şeyleri burada ifşa edip sizi utandırmak istemem, ama o yazıdan dolayı özür dileyeceksem bile emin olun bu özürü sizden dilemek dünyanın en saçma şeyi olur.

Tokio Hotel grubu umarım bir gün sizi keşfeder, siz de kendini başka bir topluluk üzerinden tanımlayan kimlikler olarak emeğinizin karşılığını alırsınız.

İyi günler sevgili Tokio Hotel fanları.

Kıllı Bir Koltuk, Dil Çıkaran Bir Ayna

2010-08-04T03:46:00.000-07:00

Ev arkadaşım Özge blogunda böyle bir şey paylaşmış. Bana gösterdiğinde çok hoşuma gitti ve hemen paylaşmak istedim.

Kıllı koltuk veya kıllı vitrininiz olsun ister miydiniz? Şahsen ben istemeyebilirdim, bu görüntüler de bir tuhaf duruyor zaten. Ama neyse ki onlar gerçekten de mobilya değil, yalnızca küçük boyutlardaki minyatürler. Bu yüzden kimsenin o koltukta oturmayacağının verdiği gönül rahatlığıyla bu fotoğraflara bakabilirsiniz:

Ete benzeyen dokusu ve o muhteşem kıllarıyla hiç de çekici görünmese de gayet yaratıcı olduğu kesin. Bunu düşünüp mobilya ve porselen biblo kavramlarına yeni bir bakış açısı getirmeyi başaran süper zeka Jessica Harrison'ın beynine kocaman bir öpücük konduruyor, öbür işlerine de bakmanız için bu adresi önerip kendimce beğendiğim bir kaç işini daha aşağıda gösteriyorum. Sayonara!

Ojeler: Mezuniyet Balosu

2010-07-28T13:07:00.000-07:00

Balo için yaptığım ojelerim bunlardı. Tabi ancak yüklüyorum bu post'u blogger'daki sorun nedeniyle.

Her tırnağımda ayrı ayrı gece kıyafeti giymiş kadın figürleri var. Sadece sol elimin küçük parmağında bir ayakkabı var :) Ayrıca sağ elimin baş parmağındaki figür, geçen sene ödül alan bu tasarımım.

Son bir şey: sizce de sağ elimin işaret parmağındaki figür Lady Gaga'yı andırmamış mı? Tesadüf oldu tabi ki ama kim baksa onu Lady Gaga sandı :)

Mezuniyet Balosu: Kıyafetim

2010-07-27T14:00:00.000-07:00

Balodaki kıyafetimi kendi ellerimle hazırladım. Evet sevgili seyirciler, benim hikayem şu şekilde oluyor; ben aslında baloya katılmayacaktım. Çünkü bu sene mezun olmuyorum. Fakat annem baloya birkaç gün kala beni ikna etti, mutlaka gitmelisin dedi. Sonra düşündüm, eğlenmek için gitmek güzel olabilirdi ama bu sefer de fark ettim ki kıyafet hazırlamamışım :)

Hemen elimdekileri gözden geçirdim. Hiç giymemiş olduğum bir bluzum vardı, böyle abiye bir şey, iki katlıydı ve belinde de bir kuşak vardı. Üzerindeki katı ve belindeki kuşağı annemle birlikte dikişlerinden dikkatlice kesip çıkardık. O tuttu, ben kestim. Gecenin bir yarısı nasıl uykumuz vardı, halimizi görmeliydiniz :) O katın altı da bu şekilde büstiyerdi. Sonra ben İstanbul'a geldikten sonra, baloya 1 gün kala o büstiyerin üzerine bir şeyler dikmeliyim dedim, ve işte bu şekilde arkasına ve önüne kurdeleden yaptığım süsleri diktim.

Sıra geldi eteğe. Eteğin üzerinde o büstiyerdeki kurdeleler vardı, ve etek zaten benim tasarımımdı :) Bundan 4 yıl önce bir davette giymek için jartiyerden esinlenerek böyle bir etek tasarlamıştım. Kurdeleleri çıkardım, onun yerine eteğin üzerine kumaştan hazırladığım minik yaprakları diktim.

Son olarak da bacağıma saten ve organze kurdeleden diktiğim aksesuarı hazırladım. Ve işte böylece tamamen kendim hazırlamış olduğum bir balo kıyafetim oldu, pişti olma ihtimali de tamamen ortadan kalktı :)

Çanta annemin, küpeler tabi ki dayımın dükkanından. Kolyeyi de ben yaptım, uyumlu olsun diye siyah kurdele taktım.

Burada çizdiğim kıyafete benzemiş gibi sanki :)

Mezuniyet Balosu: Ayakkabılarım, Saçım, Makyajım

2010-07-27T12:59:00.000-07:00

Uzun zamandır bilgisayarımdaki bir sorun nedeniyle blogspot hesabıma erişemiyordum. Bu nedenle bir türlü hali hazırda birikmiş olan postlarımı yayınlayamadım.

Şimdi bu sorun düzeltildi, ve işte, sonunda son 1 aydır biriktirdiğim postlarla karşınızdayım :) Evet, başlıyoruz.

Önce mezuniyet balom ile ilgili post'u yapalım. Ayakkabılarımı anlatmakla başlayayım. Ayakkabıları tam da istediğim renk ve modelde Shoetek'te bulacağımı biliyordum. Hakikaten de oraya gittim ve direk bunları alıp çıktım.

Fakat üzerinde gördüğünüz eklemeleri, birinin önüne birinin de arkasına olmak üzere, ben diktim. Yani onlar dümdüz siyah ayakkabılardı. Shoetek'te çok güzel modeller var, sık sık bakmanızı öneririm.

Saçımı kendim tarif ederek yaptırdım. Hatta öyle ki, kuaförüm Mesut benden nefret edecek diye korktum, çünkü kuaförler tam olarak da bu sebeple benden pek hoşlanmazlar :) Sanırım ne istediğini bilen müşterilere alışkın değiller :) Ama Mesut son derece sabırlıydı, ve yaptığı işe fazlasıyla burnumu sokmama rağmen ne dediysem yaptı. Tam da istediğim modeli yapmayı başararak ne kadar yetenekli olduğunu göstermiş oldu.

Gelelim makyajıma. Ben genelde kendi makyajımı kendim yapmayı tercih ediyorum. Başkaları benim yaptığım şeyleri pek sevmeyebiliyorlar :) Bu nedenle de kuaförde yalnızca fondöten sürdürdüm, gerisini tamamen kendim yaptım -takma kirpik takmak dahil olmak üzere :) Bakınız makyajım da şu şekildeydi:

Makyaj yaparken farklı renkleri bir arada kullanmayı seviyorum. Takma kirpik, yapay ben ve eyeliner da vazgeçilmezlerim arasındadır her zaman.

Kıyafet ve ojelerimi ayrı postlarda anlatacağım. Si yu :)

Kampüs Modası: Mezuniyet Balosu

2010-07-14T04:17:00.000-07:00

İşte beklenen mezuniyet balosu gerçekleşti. Renk renk kıyafetler arasından iki arada bir derede çekebildiklerimi çektim. Fakat tabi taşındığım ve internetim yeni bağlandığı için fotoğrafları ancak yükleyebiliyorum.

Buyrun, bu güzel elbise modellerine bakın doya doya:

Bunlar da küçük siyah elbise giyenlerden birkaç tanesi:

Gözüme kestirdiğim fakat fotoğrafını çekemediğim bir sürü kişi oldu ama yine de o hengamede bu kadarını çektiğime bile inanamıyorum. Bir çok güzel elbise vardı, resmen herkesi baştan aşağı inceledim. Bunun için hepinizden özür dilerim ama elimde değil, onca model ve onca elbise varken kendimi tutamadım gerçekten :)

Bu arada, çoğuna sordum, Kadıköy'den almışlar kıyafetlerini. Kadıköy bu konuda gerçekten inanılmaz zengin. Ama tabi kıyafetlerin fiyatları da oldukça pahalı.

Ben kıyafetimi kendim yaptım, nasıl yaptığımı anlatan post'u da birazdan ekliyorum. Ciao!

Maxim Dergisi Temmuz Ayı Kapak Çekimimiz

2010-07-02T09:18:00.000-07:00

Temmuz sayısı çıktı! Zeynep Arı'nın modellik yaptığı kapak çekiminde ben styling yaptım. Kilyos'ta gerçekleştirdiğimiz çekimde hepimiz çok eğlendik, her zaman olduğu gibi :)

Devamı için dergiye bakabilirsiniz. İyi okumalar...